Na in een kamerzoekgesprek je het recht te hebben verworven in onze mooie flat te trekken moet nog een horde genomen worden, een feutenmaal bereiden. Een drie-gangen menu voor +/- 14 mensen koken (sommige huizen of verenigingen zorgen voor schrikbarendere "ontgroeningen", wij zorgen er liever voor dat we wel doorvoed worden). Goed, intussen woon ik al 3 jaar in de flat, dus het werd zo langzamerhand toch wel eens tijd voor dat feutenmaal. Het goede voor de eters was wellicht dat ik voor zo een grote groep hongerige studenten koken mijn hand niet meer omdraai dankzij die jaren lange ervaring. Samen met Julia heb ik lekker gekookt en we zijn zelf zo een sociale flat dat de "feuten" nieteens hoefden af te wassen.
De eerste flatactiviteit van dit college jaar moest een bezoek aan de apenheul worden. René had nog kortingsbonnen, dus hij zou de kaarten bestellen. Vrijdag belde hij me alleen dat er geen kortingkaartjes meer beschikbaar waren. Julia en ik kropen samen achter de computer, en hé wij konden nog wel kaartjes met korting krijgen. Ik nog grappen " hé, René sta je op de zwarte lijst van de apenheul ofzo". Nou wij alles boeken en betalen, en we kregen direct de kaartjes gemaild. Ik verbaast: "waarom zetten ze nou een foto van een zebra op de kaartjes van de apenheul!?" Ik kijk wat hoger, grijp Julia's arm vast, zij kijkt me aan, ik wijs aan op de kaartjes: "dierenpark amersfoort". Tsja toen voelden we ons wel een beetje dom. René lacht ons eerst even uitgebreid uit en bevestigd dan dat we inderdaad wel ietwat dom zijn. Ik de volgende dag toch nog maar even de klantenservice bellen om te vragen of daar nog wat veranderd kan worden: "Neee mevrouww ik zei tog al da gaa niee". Oké dan gezellig naar het dierenpark en het was ook erg leuk. Mijn hypothese dat bij de vrouwen boven de 20 de ingebouwde biologische klok toch al erg aanwezig is, werd weer bevestigd toen bij elke dierenbaby "aah, een baby!" werd uitgeroepen (oké, toegegeven ik riep het hardst) .
0 reacties:
Een reactie posten