zondag 6 mei 2012

Oud brood en kleine pannetjes: twee vliegen in één klap

Ik heb vandaag iets ontdekt, ik heb twee producten die ik normaal gesproken nooit gebruik gecombineerd tot iets geweldigs. Het eerste zijn van die kleine één persoons pannetjes, cocotte heten ze. Echt een typisch cadeau dat mensen je geven als ze weten dat je van koken houdt, maar zelf nooit zoiets voor zichzelf zouden kopen. Het andere product waar ik een nieuw doel voor het gevonden zijn broodkapjes, en dan niet de daadwerkelijke kapjes (die eet denk ik niemand) maar de 1 a 2 plakken brood vóór het kapje die ook de akelige gewoonte hebben zo droog te worden. Elke keer gooi ik dus zo'n 4 plakken brood weg met een slecht geweten (...arme kindjes in afrika etc. etc). Maar vandaag heb ik dus één van mijn cocotte's en zo een harde plak brood gebruikt in een geweldig lunch recept: Croque Madame Muffins. Een recept van Rachel Khoo over wie ik al eerder over schreef.

Wat heb je nodig?
1 plak brood
1 ei
eetlepel crème fraîche of kruidenkaas
kaas
en voor de rest alles wat je nog lekker vind/ in je koelkast ligt zoals tomaat, paprika, ham, champignons en ui.

Hoe maak je het?
Rol de plak brood uit met een deegroller en prop dit in je ingevette cocotte/schaaltje/muffin-bakvorm, zodat je een soort broodbakje krijgt. Hoe hier een schep crème fraîche of kruidenkaas in en de andere groenten die je erin wilt hebben. Doe er vervolgens een rauw ei bij en dek het af met een plak kaas (cheddar is lekker!). Dit doe je 15-20 minuten in de over en je hebt een heerlijk lunch gerechtje waar je buikje gelukkig van wordt.

Ik stond zelf verbaast van de eenvoud e het tevreden, warme gevoel dat je krijgt als je dit eet, absoluut comfort food.
Croque Madame met een twist van Rachel Khoo

woensdag 25 april 2012

Film: Signs



Ik zou best durven beweren dat ik ondertussen toch redelijk op de hoogte ben van films. Natuurlijk niet zo goed dat ik kan zeggen wie de regisseur van de één of andere film is, maar ik heb intussen al wel een lijstje van films waarvan mijn persoonlijke mening is dat dit wel een must see is. Ik ben de komende tijd dus van plan jullie te wijzen op films die ik absoluut de moeite waard vond.
Ik begin met Signs. Dit is een korte film die denk ik nog niet heel veel mensen kennen. In de film word helemaal niet gesproken, maar toch is het de regisseur en de zeer goede acteurs gelukt om meer emotie schommelingen in nog geen 12 minuten vast te leggen als in menig andere film. Meer introductie heeft deze film denk ik niet nodig, het is de 12 minuten van je tijd meer dan waard!


maandag 23 april 2012

Parijs en koken in één

Ik begon mijn blog na het zien van de film Julie & Julia, hoe cliché (ik vraag me af hoeveel mensen een blog zijn begonnen na het zien hiervan, ik denk best wel wat). Deze film ging niet alleen over bloggen, maar vooral over koken. Ik ben gek op koken en het resultaat daarvan: lekker eten. Ik vind het ook heerlijk ontspannend om te kijken naar kokende mensen. Een aantal van mijn favorieten:

Het begon een aantal jaren terug. Robert en ik hadden ongeveer drie jaar geleden een Gordon Ramsay fase. In een goed weekend haalden we zo tien afleveringen van Hell’s Kitchen. Ondertussen vind ik dit programma toch een tikje te Amerikaans en laten we eerlijk zijn, Gordon Ramsay is niet echt ontspannend om naar te kijken. 

Ik ben groot fan van Jamie Olivers kookboeken, stuk voor stuk heel makkelijk na te maken recepten. Ik, als low-budget student,  haalde altijd zijn kookboeken uit de bibliotheek en schreef de leukste recepten over in mijn eigen lege kookboek (tip trouwens: schaf een leeg kookboek aan en schrijf er je eigen, of afgekeken recepten in). Na het vervelende, onstabiele camera werk van the naked chef en zijn poging om irritante schoolkinderen gezond te laten eten vaarwel te hebben gezegd kwam hij nu met het programma Jamie’s 30 minutes meals. Jamie is hier al wat boller geworden, maar hij verteld nog steeds vrolijk en slissend over heerlijk en makkelijk te bereiden eten.


Nigella Lawson kan mijn zondag ochtend perfect maken. Deze dame met mooie rondingen die wel houd van flinke klonten boter en grote scheppen suiker in haar recepten maakt mijn zondagsontbijt compleet.  In tegenstelling tot Jamie’s recepten heb ik geloof ik nog nooit iets van haar gekookt. Ook ben ik niet zo weg  van haar kookboeken. Haar tv programma’s staan echter wel helemaal bovenaan, als Nigella haar “comfort food” kookt in haar prachtige keuken met producten uit haar uitpuilende voorraadkast, word ik een beetje warm van binnen.

Vandaag heb ik een nieuw kookprogramma gevonden: The Little Paris Kitchen: Cooking with Rachel Khoo. Deze vrouw kookt Franse gerechten in haar piepkleine Parijse keukentje. Met mooie shots van het prachtige Parijs, muziek om bij weg te dromen, haar prachtige make-up (Ik wil weten welke lipstick ze draagt!), en polka dot jurkjes heb ik mijn nieuwe favoriete kookprogramma gevonden.

donderdag 19 april 2012

Come back


Zoals jullie gemerkt hebben, heb ik even de tijd genomen om weer te acclimatiseren in Enschede en heb mijn blog behoorlijk verwaarloost, toch wil ik er nu weer met frisse zin tegenaan gaan en is mijn doel weer regelmatig te posten.

Wat is er gebeurd de afgelopen tijd? 4 Februari verhuisde ik weer met een kater (laatste avond in Münster moest gevierd worden) terug naar de rust van de mooie campus. Meteen kwam ik terecht in Nederland op z’n best, na een paar dagen vriezen had Nederland last van Elfstedentochtkoorts (haha, dit woord herkent office word). Ijsjournaals, persconferenties en een huilende Erben Wennemars aan tafel bij de wereld draait door. Nee, Nederlandser dan dit kon mijn terugkomst niet zijn. En hoewel ik Münster af en toe mis (het is echt mijn droomstad, zou er later graag willen wonen) vind ik het ook weer heerlijk om thuis te zijn. 

Het begin van mijn master. Laat ik met de deur in huis vallen: ik vind het leuk. Leuke vakken, leuke mensen, maar ook stevig tempo en veel uren maken, maar dat is helemaal geen probleem, zolang het maar leuk is. Werken in het lab vind ik ook erg leuk. Bij mijn studiekeuze dacht ik altijd: ik wil met patiënten werken en niet verscholen achter een microscoop in een lab werken, nou daar kom ik bij deze dus op terug. Ik liep laatst langs de kamertjes waar derde jaars TG studenten “vaardig communiceren en professioneel gedrag” hadden en aan het oefenen waren met simulatie patiënten. Ik werd er zelfs helemaal naar van toen ik dat zag en ben erg dankbaar dat ik zoiets nooit weer hoef te doen, laat mij maar lekker voor mijn celletjes zorgen. Ik vind het overigens erg leuk om met mensen te werken hoor, samenwerken, les geven, projectjes leiden, zulke dingen. Maar het patient- (soort van)arts contact ligt niet in mijn natuur.

Het weer was bijzonder de afgelopen maanden. In minder dan één maand tijd heb ik én op  natuurijs geschaatst én met 20 graden in de zon gezeten. Volgens mijn vaste principe; als het mooi weer is ben ik buiten, heb ik dit jaar al een aantal dagen heerlijk in de buitenlucht vertoeft. Eind maart was ik weer terug naar Münster voor het verjaardagsfeestje van Noemi en heb ik heerlijk bij de Aasee gelegen en door de stad gewandeld. Münster zou zo in een prentenboek kunnen met mooi weer.

Vandaag heb ik net alle tentamens achter de rug en die zijn allemaal erg goed gegaan, ik mag denk ik trots zijn op mezelf. Na zonder problemen door mijn bachelor te zijn gevlogen, was toch ik benieuwd (en ook een beetje nerveus) hoe ik het er in m’n master vanaf zal brengen, maar zoals het er nu uitziet komt dat prima voor elkaar. Nu ga ik maar eens mijn kamer een flinke schoonmaakbeurt geven, want na 2 weken tentamens heb ik een mooie collectie theemokken verzameld en zal een rondje met de stofzuigen ook zeker geen kwaad kunnen.
Ik verheug me op de komende weken, naar de Apenheul met mama, Bata, Koninginnedag, bevrijdingsfestival, mijn verjaardag en Green Fibrations staan op het programma.

woensdag 1 februari 2012

This one is for... Niels!

Ja, deze blog is draag ik op aan volgensmij mijn trouwste lezer: Niels ;) Zelfs m'n ouders en m'n vriendje moet ik eraan helpen herinneren dat ze af en toe op mijn blog kijken.
Eigenlijk wou ik eerst niemand vertellen dat ik deze blog heb aangemaakt, het was (en is) meer voor mezelf bedoeld als aandenken aan mijn tijd hier in Münster. Een soort van hip dagboek. En ik ben blij dat ik het heb gedaan, want oh wat was dit een fijne tijd. Ik heb het idee dat ik mijn normale leven even op pauze heb gezet en aankomende zaterdag als ik weer terug kom weer op play ga drukken.

Morgen heb ik mijn eerste tentamen (het schrijven van deze blogpost is mijn SOG activiteit) en daarna ga ik nog lekker genieten van mijn laatste dagen hier in Münster. Morgenavond organiseren Noemi en ik nog een etentje hier (met de lekkere ovenkaas!), vrijdag ga ik shoppen (uitverkoop!) en 's avonds is mijn laatste Boeselager strasse avond :(.

Ohjah, Niels, ik heb nog een leuke filmtip voor je: Chalet girl, een echte SOG feel good movie. (op campusnet moet je wel even goed kijken dat je de juiste film hebt... anders krijg je... naja dat waar campusnet vol mee staat ;))

woensdag 18 januari 2012

Oxidate it!

Oke, laat ik eerst maar toegeven dat het de laatste dagen toch niet meer zozeer als lente aanvoelt. Het is gewoon ijskoud! Al begonnen gister twee Finnen er ook over dat het toch wel als lente voelde, maar misschien lag dat al alleen aan het feit dat het hier de zon daadwerkelijk opkomt.

Alle Erasmus studenten (die normaal gesproken toch wel als lui en als feestbeesten bekend staan) zijn hard aan het leren geslagen. Hiereen had denk ik na de vakantie een soort shock in de zin van: "oh shit, over 3 weken heb ik tentamens/moet ik mijn verslagen inleveren en ik heb nog helemaal niks gedaan". Desondanks werden er vorige week nog leuke feestjes georganiseerd. Donderdag was de Belgische avond waar ik proefondervindelijk heb ontdekt dat Belgische biertjes inderdaad wat sterker zijn gewone biertjes. Vrijdag was er een Overdressed-Party georganiseerd, waar je dus... juist... overdressed naar toe moest. Ik heb me toch een beetje ingehouden, immers doet in Nederland altijd maar een handjevol mensen mee aan het thema, maar in Duitsland houden ze ervan en stond dus iedereen opgedoft in Galajurk.

Ik heb voor jullie weer een liedje! Nee, dit keer geen slechte Duitse vertalingen of zuipliedjes, maar iets leerzaams!

dinsdag 10 januari 2012

Het is lente!

Jullie zullen mij wel voor gek verklaren, maar ik voel sinds een paar dagen de lente! De lucht is zachter (en daarmee bedoel ik niet warmer, maar minder dens), het licht is geler en je hoort meer vogeltjes. Het enige wat nog ontbreekt: ik heb de lente nog niet geroken.

Goed, naar iets minder zweverigs (ik hoop nu trouwens ook niet dat er volgende week een halve meter sneeuw ligt, want dat zou wel funest zijn voor mijn uitspraken hierboven).
De Kerstvakantie was heerlijk. Het was leuk weer thuis te zijn bij mijn ouders en ook Robert weer wat langer bij me te hebben dan alleen een weekend. Kerst vloog voorbij, zo snel zelfs dat ik in de 2e vakantieweek de kerst gewoon miste en nog even terug ging naar mijn ouders die de kerstboom nog hadden staan en nog dozen vol kerstkoekjes hadden.
De terugkeer eergisteren naar Münster was wel weer even moeilijk, omdat ik weer iedereen moet missen. Maar aangezien alle avonden van de week alweer volgepland staan met leuke dingen en ik alle vrienden van hier weer zie is het nare gevoel alweer over.
Naast al die leuke plannen moet ik de komende week ook echt hard aan de studie. Aangezien je hier tentamens per half jaar hebt en niet per kwartiel kan je je misschien voorstellen wat een berg aan stof je voor een tentamen moet leren. Gelukkig heb ik er alleen 3, dus het moet te doen zijn.

Voor een portie cute-heid in lente sfeer, een foto van een lammetje: